Kashki

کاشکی من خسرو ات بودم
نه فرهادت
کاشکی از عشق میمردم
نه در یادت
نامه ات را تا سحر با عشق بوییدم
بوی گلهای جنون میداد فریادت
بوی گلهای جنون میداد فریادت
زندگی پیچیده شد
چون کاغذی در مشت
دست تو سهراب تقدیر مرا میکشت
اشک های آسمان بر صورتم میخورد
نقش تو روح مرا تا آسمان میبرد
حال من
از روز اول هم همین بودست
هیچکس جز من مرا این سان نمی آزرد
هیچکس جز من مرا این سان نمی آزرد
رنج یعنی دوری از آن کس که میخواهی
خاطرات خانه و یک حوض بی ماهی
حال آشوب مرا دریا نمیفهمد
آتشت افتاده در این کاغذ کاهی
آتشت افتاده در این کاغذ کاهی
کاشکی من خسرو ات بودم
کاشکی من خسرو ات بودم
کاشکی من خسرو ات بودم
کاشکی من خسرو ات بودم