Khazoon

توجه نکردی به تنهاییامو
ندیدی چه ترسی نشست تو نگامو
مدارا نکردی با دلتنگیامو
فقط خواستی باشی به جای خدامو
به جای خدامو
با هر رد پایی که اندازه رد پای کفشته راه میامو
جلو هرکی چشماش شبیه خودت میشه کوتاه میامو
نموندی باهامو
خزونم که از زور تنهاییام
میخوام مثل پیچک بپیچی به پام
تو دردی من اینو میفهمم ولی
بگو جز تو درمونو از کی بخوام
تو بارونی کهنه کنج خونه
که خیلی چیزا از دل من میدونه
چه آغوش گرمی چه پاییز سردی
چقدر فکر میکردم یه روز برمیگردی
تو داروغه شهر تنهاییامی
دروغ قشنگ توی خنده هامی
خیال میکنی رفتی اما تو هستی
خیال کن هنوز شونه گریه هامی
خزونم که از زور تنهاییام
میخوام مثل پیچک بپیچی به پام
تو دردی من اینو میفهمم ولی
بگو جز تو درمونو از کی بخوام
تو بارونی کهنه کنج خونه
که خیلی چیزا از دل من میدونه
چه آغوش گرمی چه پاییز سردی
چقدر فکر میکردم یه روز برمیگردی