Kaabe Delha

چو مجنون گیرم از عاشقان
نشانه کعبه
دل بشکسته را میبرم
به خانه کعبه
شکایت میبرم از تو بر خدای تو
زان همه بلای تو
تا رسد او به دردم
در آن آشفتگی
با دلی شکسته تر گریه ها کنم
که در اشک خود غرقه گردم
آنجا اگر اشکی چکد
بر دیده غمدیده ای
سیلی به پا نماید
آنجا اگر آهی کشد
دلداده افتاده ای
دود از فلک برآید
در آن مدهوشی من از خدا خواهم
تو را عاشق کند
عاشق رسوا
چو در عاشقی دیدی بلا
رو میکنی آن گه تو بر کعبه دلها
چو مجنون گیرم از عاشقان
نشانه کعبه
دل بشکسته را میبرم
به خانه کعبه
شکایت میبرم از تو بر خدای تو
زان همه بلای تو
تا رسد او به دردم
در آن آشفتگی
با دلی شکسته تر گریه ها کنم
که در اشک خود غرقه گردم