Bi Neghab

محاله ادامه بدم بعد از این
واسه بار آخر مَنو باختی
چه ویرونهی بینظیری ببین
تو این زندگی رو برام ساختی
یه دنیا بگم از جنونم کمه
نمیخوام ادامه بدم این حقمه
یه تنهاییِ بینقابم
انتخابم جایی جز غم نمیره
یه دریای به گِل نشستهم
خیلی خستهم کاشکی بارون بگیره
سَرم گرم دستای سرد تو بود
تنم از هوای تو سرریز شد
تا رختاتو جمع کردی گفتم کجا
تو چیزی نگفتی و پاییز شد
میخواستی بگی مطمئنی ولی
یه جور عجیبی تَرک خورد صدات
دلت رفته بود و تنت مونده بود
نشستی درو باز کردم برات
یه تنهاییِ بینقابم
انتخابم جایی جز غم نمیره
یه دریای به گِل نشستهم
خیلی خستهم کاشکی بارون بگیره