عادت

تو یار آرامشم
با بودنت رو گریه خط میکشم
ببین که پیش تو پر از خواهشم
دوباره اسممو صدا کن
حال و روزم بده
منو به تنهایی تو عادت نده
نباشی خونه میشه ماتمکده
منو از این دوری رها کن
به جون تو
من شدم اسیر و مجنون تو
امید من فقط به دلمون تو
بیا که تو برای زخم قلب من مرهمی
به من امید بده فقط یه کمی
تو یار آرامشم
با بودنت رو گریه خط میکشم
ببین که پیش تو پر از خواهشم
دوباره اسممو صدا کن
حال و روزم بده
منو به تنهایی تو عادت نده
نباشی خونه میشه ماتمکده
منو از این دوری رها کن