ستایش

حس و حالم خوش نیست
همه چی داغونه
یکی باید باشه
تو رو برگردونه
گم و گورم دورم
گیج و ویجم خستم
بس که پای پلکمو
به دل در بستم
پشت سر ویرونه
رو به رو دیواره
داره از ابر سیاه
دردسر میباره
دل مغرور اما
دست و پا نمیزنه
سنگ از آسمون بیاد
صخره جا نمیزنه
چشماتو به روم نبند
خدا چشمش بازه
زندگی با گره هاش
آدمو میسازه
هر کی دل ببره
از رو زمین قد میکشه
هر کی آسمونیه
لایق ستایشه
اگه رفتن نرسیدن
توی تقدیر منه
جرم بی بخشش من
اگه عاشق شدنه
چشماتو به روم نبند
خدا چشمش بازه
زندگی با گره هاش
آدمو میسازه