برمیگردم

در کنارت
زمستان توانی ندارد
آسمان را
بگو برف باطل نبارد
سرنوشت
در نگاهت
هر لحظه با من
رو به رو بود
من آوارگی را
به جانم خریدم
که فارغ بمیرم
مبادا که در حبس
دنیای دیوانه
منزل بگیرم
نترسم من از غرش
این زمستان
چالاک و باقی
من از تن گذشتم
من از جان گذشتم
که روحی پذیرم
سرنوشت
در نگاهت
هر لحظه با تو
رو به رو بود