از اول

از اول نمیخواست باور کنم
کسی که خیال منو برده بود
کسی که تو خواب و تو بیداریام
برای نفسهای من مرده بود
که بارون منم اون کویر تره
اگه رود باشه به من میرسه
اگه چشم بود و نبودش منم
اگه رود باشه به من میرسه
از اول نمیخواست باور کنم
که عشقش تموم وجودش منم
که تو آخرین لحظه زندگی
نفسهاش بود و نبودش منم
قبوله که هرکس خدایی داره
خدای منم مقدرتره
خدای تو مثل خودت بی وفاست
خدای منم صمیمی تره
خدایی تو تردید و ترسه ولی
خدایی که دارم پر از باوره