دیدار مولانا و شمس

هر نفس نو میشود دنیا و ما
بی خبر از نو شدن اندر بقا
پس تو را هر لحظه مرگ و رجعتیست
مصطفی فرمود دنیا ساعتیست
آزمودم مرگ من در زندگیست
چون رهی زین زندگی پایندگیست
کیستی تو
کیستی تو
این جهان زندان و ما زندانیان
حفره کن زندان و خود را وارهان
آدمی مخفیست در زیر زبان
چون که دیدم روی تو
یافتم گم کرده خویش
چشم گریانم ز گریه کند بود
یافت نور از نرگس جادوی تو
وصف گفتم
کو وصال و کو نجات
برد این کو کو مرا در کوی تو
جستجوی تو در دلم انداختی
تازه جستجویم در جوی تو