آب و آتش

متن ترانه آب و آتش از مجید یحیایی
چه مظلومانه رفتن
عاشقایی که دلاشون بی ریا بود
تو خلوت ذکرشون
یاد خدا بود دلاشون با صفا بود
شدن مدفون به زیر
تله خاکو آهنای پاره پاره
نمیان پیشه ما دیگه دوباره
چه موندن بی ستاره بی ستاره
چقدر خون دلامون پر از اشکه چشامون
از این داغی که مونده رو دلامون
دلا رو غم گرفته واسه یارای رفته
با یادشون موندن چه سخته چه سخته
زدن به آبو آتیش با گذشتی عاشقونه
که شاید باعث اینشه کسی زنده بمونه
میونه دود و آتیش جز گذشت معنی نداره
چه ساده رفتنو شد دلامون پاره پاره
دلامون پاره پاره