Gole Ghermez

تو که گرمای تب دستامی
تو که درمونه همه دردامی
تو به خوبی شب دیداری
تو پرستاره دل بیماری
مگه گل قرمز به من هدیه ندادی
که دادی
تو همیشه با دلت به من تکیه ندادی
که دادی
مگه نفساتو به من هدیه ندادی
چرا پس فرصت گریه ندادی
قسم خوردی که تا باشه نفس
مایه تو هستم
تو رو دیدم و چشمامو رو این آدما بستم
نذار بیشتر از این بینمون اینجوری بمونه
برسون خودتو
خستم از این دور زمونه
مگه گل قرمز به من هدیه ندادی
که دادی
مگه نفساتو به من هدیه ندادی
چرا پس فرصت گریه ندادی